Mali nieuwsflits maart 2019, une belle expérience à Bamako

Mijn bezoek aan beide scholen Fraternité en het Lycée Gérard Kramer (LGJK)is achter de rug. Het was fijn en goed om na twee jaar weer terug te zijn in Bamako en iedereen te zien.

De directeur Sayon Keita leidt de scholen uitstekend ondanks alle moeilijkheden die op zijn pad komen. De overheid zorgt voor veel problemen doordat ze het geld waar de publieke- en de privéscholen recht op hebben niet of veel te laat betalen. Er zijn dan ook veel stakingen op de publieke scholen omdat de salarissen van de leerkrachten door de overheid niet worden betaald.

Tot 24 februari jl. was er op onze privéscholen niet gestaakt. Maandag 25 februari jl. hebben veel privéscholen en ook het Fraternité en het LGJK het werk voor 4 dagen neergelegd uit solidariteit met de publieke scholen. Ook wordt er verwacht dat je als school meedoet met de staking. Anders gezegd, er zit enige dwang achter. Afgelopen vrijdagavond hoorde ik dat er weer gestaakt wordt. En ook de ziekenhuizen gaan binnenkort in staking.

Het onderwijs op de publieke scholen is slecht en de klassen overvol. Ik heb gehoord dat een klas wel uit 100 leerlingen kan bestaan. Goed onderwijs geven is op deze manier onmogelijk.

Ook worden er vaak door de overheid weer nieuwe eisen aan de scholen gesteld of wordt er ineens een nieuwe belasting ingevoerd. Ik heb grote bewondering voor Keita Sayon en zijn medewerkers omdat ze ondanks alle tegenslagen doorgaan en de scholen zo goed runnen.

Hij heeft op het Lycée zelfs 5 nieuwe klassen geopend. Twee klassen in de eerste cyclus en 3 klassen in de tweede cyclus. In totaal zijn dit 113 leerlingen. Dit zijn mooie inkomsten voor de school. Het schoolgeld ligt lager dan op het Fraternité. In de eerste cyclus is dit de helft. De kinderen betalen omgerekend 45 euro per schooljaar. Dit komt omdat de wijk waar het Lycée staat nog armer is dan de wijk waar het Fraternité zich bevindt. Ik vind dit ook een mooie nagedachtenis aan mijn vader. Hij vond het erg belangrijk dat goed onderwijs ook toegankelijk zou zijn voor de allerarmsten. Hij sprak daar vaak met Keita over.

Ik heb bijna alle sponsorleerlingen op het Fraternité en het Lycée mogen ontmoeten. Dit was een prachtige ervaring. Zij en de ouders zijn blij dat de kinderen onderwijs kunnen volgen op een goede school.

Op het Fraternité zitten 11 sponsorleerlingen en op het LGJK 15 sponsor leerlingen. Voor 9 leerlingen betalen wij ook een tegemoetkoming in de studiekosten.
De negen leerlingen met tegemoetkoming,
Sponsorleerlingen Fraternité,
Sponsorleerlingen LGJK

Een moeder heb ik persoonlijk mogen ontmoeten. Twee van haar kinderen, de meisjes Fanta en Hawa kunnen van het sponsorgeld uit Nederland naar school. Haar man is in het noorden van Mali omgekomen. Hij was voor een aantal maanden uitgezonden en is helaas gedood door de rebellen. Zij staat er alleen voor.

Zij runt een klein stalletje met wat uien en fruit vlakbij haar huis op een druk kruispunt. Haar jongste kinderen van 4 en bijna 6 jaar zijn bijna altijd aanwezig als zij haar waar probeert te verkopen. Haar zoontje YaYa van bijna 6 gaat in september 2019 ook naar school. Ook voor hem gaan wij het schoolgeld betalen.
Moeder N’Diaya met haar kinderen Fanta, Hawa, Yaya en Alfa

 

 

Samen met Keita heb ik in de stad een nieuw kopieer, scan en printer gekocht voor het Lycée. Dit was een hele belevenis. Er moesten eerst 30 dozen aan de kant voordat het apparaat tevoorschijn kwam. Ter plekke werd er gecontroleerd of alles werkte. Garantie tot aan de deur! De school is erg blij dat ze zelf weer kunnen kopiëren en printen.

Nog een hoogtepunt was het uitje met 30 leerlingen en een aantal leerkrachten van het Lycée naar Siby, 55 km vanaf Bamako. Het was een zeer geslaagd uitje. De leerlingen waren in opperbeste stemming. 28 leerlingen waren nog nooit in Siby geweest.

Ik kan weer terugkijken op een geweldige reis. Het enthousiasme van alle leerkrachten en leerlingen werkt aanstekelijk om door te gaan om geld te genereren voor het project. De Franse lessen die ik tot nu toe heb gevolgd hebben zijn vruchten afgeworpen. Ik heb mij aardig kunnen redden in de gesprekken met Keita en op straat. Weliswaar in steenkolen Frans en nog niet echt vloeiend. Toch ben ik dik tevreden.

De leerlingen grijpen met beide handen elke dag hun kansen op een betere toekomst. Dit in één van de armste landen ter wereld, waar de kansen beslist niet voor het oprapen liggen. Ik waande mij soms nog steeds in de 16e eeuw, zoals mijn broer twee jaar geleden ook al opmerkte. Er zijn nog steeds veel gezinnen die rond moeten komen van 1 dollar per dag. Het is bijzonder om te zien hoe men toch elke dag weer de strijd aangaat om de kost te verdienen en te overleven.

Als laatste wil ik ook namens mijn zus Roelie en broer Eddy alle sponsors bedanken voor alle support en donaties aan dit project. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, zonder deze steun is het niet mogelijk dit project draaiende te houden en zoveel kinderen naar school te kunnen sturen.

Hartelijke groeten en tot de volgende nieuwsflits,
Anja Kramer

Kijk ook op facebook: www.facebook.com/ScholenprojectLGJKBamako